Bingo (Loteria Lotto) w metalowej puszce (757)

Bingo może pochodzić od gry zwanej Lotto, popularnej we Włoszech w roku 1530. Słowo Bingo pochodzi od zniekształcenia słowa Beano, nazwy gry popularnej w USA w latach 20. Natomiast Beano to pochodna angielskiego słowa „bean” (fasola), gdyż to właśnie ziarna fasoli były wykorzystywane do przykrywania wyczytanych cyfr.

Każdy gracz dostaje kartę z kombinacją numerów. Wyznaczona osoba wyciąga z woreczka znacznik z numerem i na głos odczytuje jego wartość. Wylosowany znacznik jest odkładany, tak aby nie mógł być wylosowany ponownie. Gracze szukają na swoich kartach wywołanego numeru, jeżeli znajdą – zaznaczają ten numer. Losowanie oraz ogłaszanie numerów jest kontynuowane, do momentu kiedy któryś z graczy nie uformuje ustalonego wzoru na swojej karcie, a następnie nie ogłosi tego poprzez głośne powiedzenie słowa „Bingo!”.

ZAWARTOŚĆ: